کسانی که این مسیر را رفته‌اند
این‌ها مصاحبهٔ واقعی با بیماران و همراهانشان است؛ با رضایت خودشان منتشر شده. از فیلترها استفاده کنید تا تجربهٔ نزدیک به وضعیت خودتان را زودتر پیدا کنید.
اون‌قدر خوب شده بود که دکتر نشناختش
آقای الله‌قلی اون‌قدر حالش خوب شده بود که دکتر اربابی اولش نشناختش! قبل از درمان دوبینی داشت، اشتهاش رو از دست داده بود و تعادل نداشت؛ به قول خودش انگار مغز فرمان نمی‌داد. بعد از جراحی و پرتودرمانی، این علائم یه‌شبه نرفتن و تا حدود یه سال کم‌کم بهتر شدن. حالا برای چکاپ سالیانه اومده و یه توصیه‌ی مهم هم داره: روحیه‌ی خود بیمار، یه بخش جدی از درمانه.
چهار سال بعد از گلیوبلاستوما
چهار سال پیش، وقتی بچه‌اش فقط سه سالش بود، تشخیص گلیوبلاستوما گرفت؛ یکی از جدی‌ترین تومورهای مغزی. بعد از جراحی، پرتودرمانی و شیمی‌درمانی خوراکی انجام شد. تو این ویدیو دکتر اربابی امآرآی جدیدش رو نشون می‌ده: جای خالی‌ای که یه روز تومور اونجا بوده و حالا دیگه نیست. بچه‌اش حالا هفت سالشه و نگرانی‌های روزهای اول، جاش رو به یه زندگی آروم داده.
زخم کوچیکی که ۸ ماه جدی گرفته نشد
یه زخم خیلی کوچیک و ساده روی زبون. هشت ماه طول کشید تا جدی گرفته بشه و تو این مدت اون‌قدر بزرگ شد که تو جراحی نزدیک ۲ سانت از زبونش برداشته شد و غدد لنفاوی هم درگیر شده بودن. بعد پرتودرمانی و شیمی‌درمانی شد و حالا دو ماه بعد از پایان درمان، جلوی دوربین زبونش رو نشون می‌ده و می‌گه خشکی دهن نداره. پیامش برای بقیه روشنه: زخمی که خوب نمی‌شه رو دست‌کم نگیرید.
دوبینی‌ای که چند ماه بعد از پرتو رفت
سردرد داشت و چشم‌پزشک گفت مشکلی نیست و باید بره پیش دکتر اعصاب؛ اونجا بود که امآرآی مشکل رو نشون داد. کنار سردرد، دوبینی هم داشت. از شهر خودش اومد تهران و زیر نظر دکتر اربابی پرتودرمانی شد. نکته‌ی امیدوارکننده‌ی این ویدیو اینه که دوبینیش همون موقع خوب نشد، ولی چند ماه بعد از تموم شدن پرتو از بین رفت. حالا حدود یه سال گذشته و ام‌آرآیش خیلی بهتره.
سرماخوردگی‌ای که نشونه سرطان نازوفارنکس بود
همه‌چیز شبیه یه سرماخوردگی معمولی شروع شد، ولی سه روز بعد آقای ظرافتی دیگه نمی‌تونست نفس بکشه. همسرش تعریف می‌کنه که چند تا دکتر گوش و حلق و بینی رفتن تا اینکه نمونه‌برداری نشون داد سرطان نازوفارنکسه. دوران درمان براش خیلی سخت بود، ولی روحیه‌ای که دکتر اربابی بهشون می‌داد خیلی کمک کرد. حالا دو سال و نیم گذشته، امآرآی جدیدش خیلی خوبه و به گفته‌ی همسرش از اون موقع دیگه هیچ علامتی نداشته.
وقتی حتی اسم بچه‌هام یادم نمی‌اومد
اولش فقط سردردهای صبحگاهی بود که با قرص خوب می‌شد. امآرآی نشون داد تومور مغزیه و بعد از جراحی و پرتودرمانی، چند ماه خیلی سختی داشت: کلمه‌ها یادش نمی‌اومد، حتی اسم بچه‌هاش رو، و گلبول‌های سفیدش هم اون‌قدر پایین اومد که مدتی آمپول لازم شد. ولی با حوصله، دارو و پیگیری مرتب، کم‌کم برگشت. دکتر اربابی این ویدیو رو برای کسایی ضبط کرده که بعد از پرتو همین عوارض رو دارن، تا بدونن این دوره می‌تونه با درمان درست کم‌کم بهتر بشه.
پرتودرمانی‌ای که اصلاً سخت نبود
اگه از خودِ جلسه‌های پرتودرمانی می‌ترسید، این ویدیو مال شماست. این بیمار آکرومگالی داشت، یعنی یه توده‌ی خوش‌خیم تو هیپوفیز. بخشی از توده که به شاهرگ مغز چسبیده بود با جراحی برداشته نشد و برای همون بخش ۳۰ جلسه پرتودرمانی شد. از هفته‌ی دوم ورم بدنش کم شد و دو هفته بعد از آخرین جلسه، دیگه استخون‌درد نداشت. صادقانه هم می‌گه یه کم درد داشته، ولی حتی بدون مسکن قابل تحمل بوده.
گلیوم ساقه‌ی مغز؛ چهار سال بعد از ناامیدی
سال ۹۵ با تشخیص گلیوم ساقه‌ی مغز و دوبینی اومد پیش دکتر اربابی؛ اون‌قدر ناامید که به قول خودش زندگی رو باخته بود. دکتر همون اول یه حرف ساده بهش زد: اگه منو قبول داری، ادامه بده و به حرفم گوش کن. همین کار رو کرد؛ پرتودرمانی و بعد شیمی‌درمانی خوراکی. حالا بعد از حدود چهار سال، خودش اومده جلوی دوربین تا بگه حالش خوبه.
پیش از تماشا
تجربهٔ هر بیمار منحصربه‌فرد است و نتیجهٔ درمان برای همه یکسان نیست. این ویدیوها با رضایت کتبی خودِ بیماران منتشر شده‌اند و جایگزین مشاورهٔ پزشکی نیستند.